Installatierede Tanja Haseloop-Amsing

Installatierede Tanja Haseloop-Amsing

Geachte voorzitter, geachte leden van de gemeenteraad, leden van het College van B&W,

Commissaris van de Koning meneer Berends, Kabinetchef meneer Tromp, inwoners van de gemeente Oldebroek, vertegenwoordigers van organisaties, lieve familie, vrienden en oud-collega’s.

Wat fijn dat u er allemaal bent. En natuurlijk mag ik ook de mensen die meekijken via internet en de medewerkers, mijn nieuwe collega’s, die boven in het werklunch-café meekijken niet vergeten. Dank dat u de moeite heeft genomen aanwezig te zijn. Dank voor de ongelooflijk hartelijke ontvangst hier vanmiddag in Oldebroek.

Maar ik sta hier als uw nieuwe burgermoeder met een heel dubbel gevoel. Gisteravond hoorde ik van het verschrikkelijke ongeluk waarbij een klein jongetje in dit dorp overleed. Een tragisch ongeluk dat veel mensen in Oldebroek raakt. Waardoor de toekomst in één klap niet meer is wat hij gistermorgen was. Ik wil mijn medeleven uitspreken naar de nabestaanden en ik wens iedereen die hierbij betrokken is heel veel sterkte en kracht toe om hiermee om te gaan.

Zoals gezegd dubbel. Want het is ook een dag waar ik heel lang naar heb uitgekeken. Wie had dat kunnen denken toen ik begin maart de profielschets onder ogen kreeg die door de raad van de gemeente Oldebroek was vastgesteld. Een profielschets die mijn aandacht trok met de titel: Wij zoeken een ondernemende en mensgerichte burgemeester. In de profielschets kreeg ik een aantrekkelijk beeld van de gemeente. Compleet en compact! Uitnodigend, kleurrijk en met een heel duidelijk statement: “Als we iets moeten noemen wat onze gemeente echt kenmerkt, dan zijn het onze inwoners”. En dat werd onderstreept door drie filmpjes van inwoners die vertelden waarom de gemeente Oldebroek zo’n mooie gemeente is om in te wonen.

Ik weet niet of Natan Flier, Julian Plette en Henk Tabois, de mensen uit de filmpjes, hier vanmiddag aanwezig zijn. Maar die filmpjes zorgden ervoor dat Rolf en ik dat weekend in de auto naar Oldebroek zijn gereden. Op die eerste dag van rondrijden, kijken, winkelen, visje eten bij Koelewijn in Wezep, stukje wandelen… zagen we een gemeente die ons heel erg aansprak en aantrok.

Dat gevoel werd bevestigd toen ik de profielschetsvergadering van 28 februari 2019 terugluisterde en keek. U beantwoordde de vragen die Commissaris van de Koning de heer Berends u stelde ter verduidelijking van de profielschets. Wat me opviel in die vergadering was dat er gezegd werd dat mensen op de Veluwe in stilte werken en in stilte heel erg trots zijn op dat wat hier gebeurt.

Als Groningse herken ik me daar maar al te goed in. ‘Doe maar gewoon, dan doe je gek genoeg’. En dat is te prijzen. Maar het is ook goed als we op sommige momenten niet alleen in stilte zelfbewust en trots zijn. We mogen die trots best iets meer uitstralen en uitspreken.

Ik zal u niet vermoeien met een volledig verslag van de maanden die volgden maar toen u, meneer Ruitenberg, als voorzitter van de vertrouwenscommissie me op 4 juli 2019 ’s avonds belde om te vertellen dat uw raad voor mij had gekozen was ik ongelooflijk blij. En tegelijk voelde ik ook de enorme verantwoordelijkheid. Want uw verwachtingen zijn fors.

Vanzelfsprekend verwacht u een integere burgemeester die toegankelijk is en een luisterend oor heeft. Maar daarnaast verwacht u vernieuwing, iemand met een herkenbare stijl en onafhankelijk. Ik vul dat zelf maar in als politiek onafhankelijk én in denken onafhankelijk. Uiteraard alles in het belang en welzijn van onze inwoners, bedrijven en maatschappelijke organisaties. U geeft me een forse, maar o zo uitdagende en mooie opdracht mee. Ik heb er heel veel zin in om die samen met u aan te gaan.

De afgelopen maanden zijn we regelmatig hier geweest om Oldebroek te leren kennen. Die eerste mooie indrukken zijn tijdens ieder bezoek bevestigd. Maar dat wil niet zeggen dat ik de gemeente nu wel ken. Daar heb ik u als raad, maar ook onze inwoners en organisaties voor nodig. En om u echt te leren kennen zal ik me de eerste tijd vooral concentreren op luisteren en kijken.

Ik wil dan ook de raadsleden vragen mij mee te nemen naar een plek, een organisatie of een persoon die voor hun aanleiding is geweest om zich in te gaan zetten in de gemeenteraad van Oldebroek. Waardoor is de passie ontstaan die nodig is om als volksvertegenwoordiger je werk te kunnen doen. Graag leer ik op deze manier u als raadslid kennen, maar door u ook een stukje Oldebroek.

Tijdens Prinsjesdag was ik in Den Haag. Daar vroeg iemand me waarom ik burgemeester wilde worden. Ik heb hierop geantwoord dat ik het fijn vind wanneer ik een verbindende rol kan spelen, wanneer ik ergens een helpende hand kan bieden. Ik werk graag met mensen en draag graag mijn steentje bij aan een nog betere samenleving.

En om naar die betere samenleving te gaan hebben we veel werk te verrichten. Zeker, we leven in een mooi land, we leven in een rijk land. En we leven hier, in Oldebroek, in een van de mooiste gebieden van Nederland. We mogen niet klagen. En toch, toch hebben we veel werk te verrichten om onze mooie gemeente zo te houden. Ik sluit dan ook zeker niet mijn ogen voor de problemen die er ook zijn.

Ik noem alleen maar even de problematiek rondom de financiering van het sociaal domein en dan met name de jeugdzorg, de problemen rondom het stikstof waardoor heel veel projecten getroffen worden. De vliegroutes, waar juist hier zoveel onrust over is. Maar ook sociale vraagstukken zoals eenzaamheid, armoede inclusief verborgen armoede, laaggeletterdheid. En natuurlijk het op peil houden van het voorzieningenniveau in onze kernen.

En natuurlijk de onderwerpen die net iets meer op het bordje liggen van de burgemeester; We moeten aandacht hebben voor integriteit en ondermijning, voor overlast, veiligheid op straat, discriminatie en al die andere zaken waar we dagelijks mee worden geconfronteerd. Zaken die we niet mogen accepteren. Nooit! Zaken die ik niet wil tolereren. Zaken waarbij ik u oproep om die gezamenlijk aan te pakken.

Want laten we voorkomen dat de Nederlandse waarde van tolerantie overgaat naar onverschilligheid en we daardoor kwaadwillende elementen langzaam maar zeker controle geven over onze maatschappij.

En laten we proberen te voorkomen dat mensen liever in armoede leven dan hulp te vragen. Ik wil aandacht hebben voor onze veiligheid. En veiligheid gaat wat mij betreft veel verder dan alleen de harde kant. Sociale veiligheid, in de volle breedte, is zeker zo belangrijk.

Om ieder misverstand te voorkomen. Ik heb absoluut niet de illusie dat ik alle problemen ga oplossen. Maar we kunnen wel samen kijken naar dat wat er mogelijk is.

Samen is daarbij een belangrijk woord. Samen met de gemeenteraad voor de kaders en de voorwaarden, samen met het college voor de om invulling te geven aan het beleid, samen met de medewerkers in de uitvoering. Samen met onze buurgemeenten om de belangen van onze regio optimaal te behartigen.

En natuurlijk samen met de inwoners. Ik ga graag naar onze inwoners om te horen wat er leeft. Dan wil ik vooral proberen te luisteren naar dat wat niet gezegd wordt. Naar die mensen die niet tijdens een raadsvergadering naar de microfoon lopen om in te spreken. Naar die mensen die het gevoel hebben dat ze toch niet gehoord worden. Ik wil mijn best doen om te leren die mensen te verstaan, om zo ook hen een stem te geven.

U heeft hier al een aantal hele mooie instrumenten zoals ‘Goed Bezig’ en ‘Oldebroek voor Mekaar’. Instrumenten die ervoor zorgen dat initiatieven vanuit de samenleving op een mooie manier opgepakt kunnen worden. Ik ben blij dat Oldebroek voor Mekaar tot de portefeuille van de burgemeester behoort. Ik wil graag samen met u aan de slag. Want de samenleving maak je samen. Daar is iedereen voor nodig, alle talenten die we hebben. En iedereen kan een bijdrage leveren. Dat betekent dat we dus iedereen moeten zien. Met elkaar verder bouwen aan Oldebroek. Elkaar sterker maken en de toekomst tegemoet gaan. Omdat je weet wat je aan elkaar hebt. Weet dat je elkaar kunt steunen, zonder je eigen identiteit te verliezen.

Ik heb zelf ervaren hoe belangrijk het is dat je gezien wordt. Daarom heb ik voor vandaag ook een aantal mensen uitgenodigd die mij hebben gezien in het verleden. Die een deur open hebben gezet of een opstapje hebben geboden, die kennis hebben gedeeld. Door al die mensen sta ik hier nu met de bagage die ik heb. Dank daarvoor Jan, Ivo, Pieter, Gea, Hans, collega’s uit mijn periode in Leek en het Westerkwartier, kortom iedereen die mij heeft geïnspireerd.

Maar niet alleen werk gerelateerde ervaring maakt wie je bent. Dus dank ik ook mijn familie. Met name mijn man Rolf, en onze kinderen Paul en Taco. Zij hebben ervoor gezorgd dat ik me heb kunnen ontplooien tot de persoon die ik ben.

Die ervaring en bagage wil ik gebruiken om er voor andere mensen te zijn. Want dan pas zorg je voor ontwikkeling en vooruitgang. Dan gaat het niet om diploma’s en titels, dan gaat het om kijken en zien, om horen en luisteren. Om zo af en toe de weg te wijzen, af te remmen of aan te moedigen.

Kansen pakken en verbindingen leggen kan alleen als je elkaar kent. En dat wil ik graag doen, u leren kennen.

Tijdens het VNG congres afgelopen zomer was het thema: besturen is mensenwerk. En dat is natuurlijk zo. Het gaat om de balans tussen het hoofd, het hart en je buik. Als het in je buik niet goed voelt, dan moet je nog eens heel goed nadenken of het besluit dat je wilt gaan nemen goed is. Want zoals Aristoteles al zei: twijfel is het begin van wijsheid. En hier in de zaal kunnen we lezen: wijsheid is beter dan macht. Ik moet u bekennen, soms twijfel ik wel eens..

De afgelopen maanden heb ik heel voorzichtig om het hoekje mogen kijken. Ik heb heel veel zin om nu echt te beginnen. Natuurlijk vind ik het spannend, maar leuk spannend. Ik ben heel erg dankbaar voor het vertrouwen dat u in mij stelt en zal mijn uiterste best doen dat waard te zijn. Samen met mijn man wil ik zo snel mogelijk inburgeren en ik vraag u allemaal ons daarbij te helpen.

Burgemeester Asje van Dijk van Barneveld zei afgelopen zomer dat er een mooi Veluws gezegde is dat ik hier graag herhaal: “We nemen de pet af voor het verleden en we doen de jas uit voor de toekomst.” Ik doe graag mijn jas uit en stroop de mouwen op.

Ik dank u wel.

Dan wil ik nu deze bijzondere raadvergadering sluiten met het ambtsgebed en verzoek u te gaan staan.

 “Wij danken U, God, voor Uw bijstand bij onze arbeid. Wij vragen Uw zegen over dit werk. Wilt U bevorderen, dat de handelingen en het gesprokene in deze vergadering, strekken tot Uw eer en tot welzijn van de gemeente Oldebroek. Amen.”