Vanwege de maandelijkse onderhoudswerkzaamheden is de website op dinsdag 24 mei 2022 vanaf 17.00 uur minder goed bereikbaar. Tijdens de werkzaamheden kunt u geen online aanvragen indienen. De producten van Burgerzaken kunt u wel aanvragen of regelen (verhuizing doorgeven, uittreksel aanvragen etcetera).

Tranen

Lees hier de wekelijkse column van burgemeester Tanja Haseloop - Amsing.

Dit weekend was ik bij de herdenking van de slag in de Javazee, op 27 februari 1942. Mijn opa vocht daar tegen de Japanse opmars. De herdenking, in de Kloosterkerk in Den Haag, raakte me. In aanwezigheid van Prinses Beatrix werden kransen gelegd, een schilderij onthuld en waren er indrukwekkende sprekers. Vooral de woorden van de kleindochter van schout-bij-nacht Karel Doorman raakten me en ik merkte dat de tranen hoog zaten.

Want tegelijkertijd werden in Oldebroek twee vlaggen in één mast gehesen. Twee vlaggen, bijna dezelfde kleuren. Samen in één mast als symbool van onze verbondenheid met iedereen die onder deze vreselijke situatie lijdt. Oorlog. Zo dichtbij. Terwijl ik daar in de kerk zit en een tijdperk, gebeurtenissen herdenk die we nooit meer wilden meemaken. Het zorgt voor een extra lading waar niemand op rekende en die niet was verwacht. Die extra lading maakte dat het oorverdovend stil was, daar in die grote kerk in Den Haag.

Tijdens een film van toen dwaalden mijn gedachten even af. De film toonde jonge marinemannen. Mannen waarvan er misschien één mijn opa was, de opa die ik niet heb gekend. Jonge sterke mannen, in de bloei van hun leven, zo heel ver van huis vechtend voor hun land.

En ik realiseer me dat het lijkt of we terug bij af zijn. Ook nu weer zoveel mensen die leven in angst, met agressie en intimidatie. Vrede, vrijheid en veiligheid zijn ver te zoeken. Mensen verliezen hun leven, gezinnen slaan op de vlucht. Kinderen die hun vader, hun ooms, achterlaten en met hun moeder op zoek gaan naar een veilige plaats. Vaders die hun gezin naar de grens brengen en zelf terug gaan om hun land te verdedigen. Het leven zoals ze dat kenden zal nooit meer hetzelfde zijn. De beelden op het journaal zijn keihard. Ik besef me meer dan ooit dat vrijheid niet vanzelfsprekend is, en zeer zeker niet gratis. We kunnen en mogen onze ogen niet sluiten voor dat wat zich op dit moment in Europa afspeelt.

Ik realiseer me ook dat het heel dichtbij komt. Onze oudere inwoners en veteranen worden geconfronteerd met nachtmerries uit het verleden. Beelden van toen komen terug. Tranen komen terug. En natuurlijk wonen we hier in een gebied met veel kazernes. Op die kazernes worden voorbereidingen getroffen om ook vanuit onze regio mensen te sturen om de grenzen van Europa te verdedigen. Ook zij hebben ouders, partners, kinderen.

Als gemeentebestuur kijken we welke vragen op ons af komen en welke mogelijkheden we hebben om een bijdrage te leveren. We doen dat samen met andere gemeentes.  Ik zie, ook in onze gemeente, veel particuliere initiatieven ontstaan. Het doet me goed om te zien dat deze vreselijke oorlog toch ook voor verbinding zorgt. Internationaal maar zeker ook nationaal en lokaal. Dat mensen hier zich beseffen wat we hebben, waar we dankbaar voor mogen zijn. Dat we met elkaar, ook al kunnen we niet voor een oplossing zorgen, wel heel wat druppels op de gloeiende plaat kunnen zijn. Druppels als kleine lichtpuntjes. Druppels die hopelijk door de tranen heen zichtbaar en voelbaar zijn.

Tanja Haseloop – Amsing
burgemeester