Een dag niet gelachen

Lees hier de wekelijkse column van burgemeester Tanja Haseloop - Amsing.

Tja, daar zit je dan… Nee, ik gelukkig niet, maar heel veel anderen wel. Je krijgt een berichtje, rechtstreeks van de GGD of van iemand die je kent, dat je voorlopig in quarantaine moet. Je was langer dan 15 minuten dichtbij iemand die positief op corona is getest. Geen fijn bericht. Een bericht wat de tijd even stil doet staan misschien wel.

Het brengt spanning met zich mee, en gedoe. Ik kan me voorstellen dat je je de uren en dagen na zo’n bericht extra bewust bent van hoe je je voelt. Ieder kuchje en snufje wordt belangrijk. Ga ik zelf wel of niet voor een test? Ga ik wel of niet bellen? Heel veel extra onzekerheid.
En er zijn dan opeens praktische dingen die geregeld moeten worden. Voor mijzelf geldt dat ik nu al  zoveel mogelijk thuis blijf. Maar de hond moet uit, er moet een boodschap gedaan worden. En eerlijk is eerlijk mijn werk gaat gewoon door, deels ook buiten de deur.

Hoe zo’n quarantaineperiode er uit ziet is natuurlijk voor iedereen verschillend. Het wel of niet hebben van klachten of wel of niet ziek zijn is daarbij heel bepalend. Net als het wel of niet hebben van andere mensen direct om je heen. Mensen die je even kunnen opbeuren, maar ook mensen waar je je zorgen om maakt. Die je niet wil aansteken.
Ik kan me ook voorstellen dat zo’n bericht veel vragen oplevert; wat mag er wel en wat mag er niet. Veel vragen zouden beantwoord moeten worden door de informatie die je bij het eerste telefoontje krijgt. Maar gelukkig is er ook online veel informatie te vinden. Bijvoorbeeld door de quarantainegids van de rijksoverheid te lezen.

Om me heen hoor ik wisselende verhalen over het doorkomen van de quarantaine; veel mensen werken vanuit huis zoveel mogelijk door. En met de techniek van tegenwoordig gaat dat vaak ook redelijk goed. Maar lang niet iedereen heeft werk. Zonder werk is deze thuisblijftijd dan extra saai en duurt lang. Niet even een ommetje of een boodschap, maar hele dagen thuis. En in sommige gevallen nog op een eigen kamer ook.

Een goed boek, een breiwerkje en vooral ook legpuzzels, films en series hoor ik voorbij komen als tijdverdrijf. Haal de sjoelbak maar tevoorschijn hoorde ik ook. Je moet toch wat, maar boven alles wil je natuurlijk gezond weer verder kunnen.
Zelf probeer ik te bellen en te appen met mensen die verplicht thuis zijn, om zo hun contact met de buitenwereld in stand te houden. Aanbieden om een boodschap te doen, een pannetje soep koken of de hond even uitlaten kan natuurlijk ook. De hond hoeft tenslotte niet thuis te blijven. En weet u: mensen waarderen het écht. Even een praatje, iets delen van de dag, een geintje. Toch even lachen.  Want een dag niet gelachen…