Natuurlijk doe ik mee!

Lees hier de wekelijkse column van burgemeester Tanja Haseloop - Amsing.

Ik doe mee, of ik doe niet meer mee. Het beheerste deze week de sociale media. Als ik dan kijk naar Oldebroek, met in de afgelopen twee weken toch weer acht nieuwe besmettingen, dan denk ik het coronavirus doet in Oldebroek in ieder geval nog goed mee. Hoewel ‘goed’ hier natuurlijk niet echt op zijn plaats is. Acht mensen in spanning, mensen om de gezinnen heen ook. Collega’s, kinderen, vrienden, buren, teamgenoten. Acht keer in quarantaine. Want met hoeveel mensen hebben we contact zo op een dag? Acht is dan opeens best heel veel.

Gelukkig, de cijfers zijn aan de andere kant niet zodanig dat we hier het risico lopen per direct ‘rood’ gebied te worden, maar oplettendheid is geboden! Het is goed mogelijk dat we de komende weken ook hier aanvullende maatregelen moeten nemen. Dan komt er een moment dat we ook hier met niet meer dan vijftig personen naar een bruiloft mogen.

Dat wetende helpt het ons niet om niet meer mee te doen, om de handdoek in de ring te gooien en roekeloos te worden. En ja, natuurlijk begrijp ik dat een mens wel eens wat wil. Dat gezellige avonden met vrienden, een feestje in de tuin of klaverjassen in de kantine gemist wordt. Ik snap het volledig. Heel eerlijk; ik mis het ook.
Vorige week was ik op bezoek bij een gouden bruidspaar. Ze hadden een houten hand op een stok gemaakt, een briljant alternatief. Maar echt, hoe graag had ik deze mensen gewoon persoonlijk de hand geschud, een ontspannen praatje gemaakt en daarna met z’n drieën een gezellige foto gemaakt. Als burgemeester kan ik zoiets simpels al missen, laat staan als je het bruidspaar in kwestie bent.

Ik denk aan die bruidsparen die hun feest niet kunnen vieren zoals ze  gedroomd hebben, ik denk aan de mensen in de zorg die zich zorgen maken over een nieuwe golf en zich afvragen hoe ze dat vol gaan houden, ik denk aan de juffen en de meesters die ook andere klassen erbij moeten doen omdat ook hun collega’s op een test wachten of ziek worden, personeel in winkels, in het openbaar vervoer, onze politie en brandweer, vrijwilligers bij de sportverenigingen, in de kerken en op andere belangrijke plekken. Ik denk aan Oldebroek en de Oldebroekers, jong en ouder. En ik denk aan mijn moeder, mijn schoonmoeder, mijn eigen kinderen. En dan kan ik niet anders dan denken, ja… natuurlijk doe ik mee! U toch ook?