Dat had ik jaren eerder moeten doen

Lees hier de wekelijkse column van burgemeester Tanja Haseloop - Amsing.

De dag van… Iedere dag is natuurlijk een speciale dag, enig en uniek. En ook bijna iedere dag heeft tegenwoordig een ‘label’. Zo is het op 8 september de dag van de alfabetisering, een moeilijk woord voor kunnen lezen en schrijven van letters en cijfers. In Nederland, en ook in Oldebroek, organiseren we rondom deze belangrijke dag de week van het lezen en schrijven. En dat is niet voor niets!
In Nederland hebben 2,5 miljoen mensen moeite met lezen en schrijven. Zeker weten dus dat dit ook in Oldebroek speelt. Ik sta, samen met de drie wethouders, voor een Oldebroek waarin iedereen mee kan doen. Kunnen lezen, schrijven, omgaan met e-mail of een smartphone is dan best belangrijk. Dan kan je lezen dat je ergens over kunt mee meepraten of dat je ergens wordt verwacht voor een afspraak, je kunt je rekeningen lezen en betalen of je kunt je kinderen of kleinkinderen voorlezen Voor veel mensen gewoon, maar voor heel veel ook niet…

Binnen de gemeente Oldebroek zet wethouder Liesbeth Vos zich samen met een enthousiast team in om ervoor te zorgen dat steeds meer mensen in de gemeente Oldebroek beter leren lezen en schrijven. Samen met onder andere de vrijwilligers van het Taalpunt staan zij klaar voor iedereen die vragen heeft of ondersteuning kan gebruiken. En het aanbod is heel breed. Voor iedereen is er een passende mogelijkheid. Het maakt daarbij trouwens niet uit of je van oorsprong ‘anders-talig’ bent of niet. En in overleg kan er veel; één op één of in een groepje aan de slag met vrijwilligers. Maar er zijn ook mogelijkheden via echte onderwijsinstellingen.

Steeds meer mensen weten het Taalpunt te vinden. Ook nu, nu we na corona weer wat opkrabbelen, gaan hier de activiteiten weer van start. Vrijwilligers pakken hun taken weer op. Iets om dankbaar voor te zijn! En het Taalpunt doet nog meer. Want behalve het geven van lessen, trainingen en ondersteuning zorgen ze er ook voor dat het onderwerp op de agenda blijft staan. Hoe kun je, in jouw dagelijkse leven of op je werk, signalen van laaggeletterdheid herkennen en wat kan je dan doen? Ik weet dat bijna niemand zo maar, spontaan, naar het Taalpunt gaat om daar om hulp te vragen. Daar is lef en moed voor nodig, een flinke stap. Maar, ik heb me ook laten vertellen, dat bijna iedereen die uiteindelijk de stap zet naderhand zegt dat hij of zij dat eigenlijk jaren eerder had moeten doen. In Leek was ik betrokken bij zoiets als het Taalpunt. Ik zag hoe volwassen mannen en vrouwen het lef hadden om weer naar ‘school’ te gaan. En er achter kwamen dat het heel anders is dan vroeger. Dat leren ook leuk kan zijn. Dat je je niet hoeft te schamen en dat het heel erg fijn is als je geen smoesjes meer hoeft te bedenken zoals: “ik ben mijn bril vergeten” of “ik vul het thuis wel in”. Ik was ontroerd toen ik met kerst van de deelnemers handgeschreven kerstkaarten kreeg. Die kaarten heb ik bewaard, ze zijn voor mij een voorbeeld van lef, van moed en van kiezen voor jezelf. Maar hiermee aan de slag gaan komt ook zeker ten goede van anderen. Samen iets kunnen gaan doen of minder afhankelijk zijn maakt het leven gemakkelijker en misschien ook wel mooier.

Natuurlijk weet ik dat mensen die moeite hebben met lezen dit stukje in de krant niet lezen. Maar misschien herkent u hier iemand in. Neem dan contact op met het Taalpunt om te overleggen hoe u dit bespreekbaar kunt maken. Zodat we over een jaar nog meer mensen hebben die zeggen: dat had ik jaren eerder moeten doen!

Tanja Haseloop-Amsing
burgemeester