Column: Nog één nachtje slapen
Lees hier de column van 15 september 2026.
Nog één nachtje slapen…. Hoe vaak hebben we dat niet gezegd of gedacht als kind (of als volwassene)? Nog één nachtje, en dan ben ik jarig. En dan gaan we op vakantie. En dan is het Kerst. En dan… volgt er vaak iets leuks. Zo ook vandaag. Nog één nachtje slapen en dan is het weer zover: de Schapenmarkt.
Een dag waar veel inwoners ieder jaar naar uitkijken. Ik vind het wel jammer dat ik er morgen niet bij kan zijn, vanwege een bijeenkomst van Veiligheidsregio Noord- en Oost-Gelderland. Belangrijk en interessant, maar eerlijk is eerlijk: ik had morgen liever over de Schapenmarkt gelopen. Maar de rest van het college is aanwezig. En via mijn lijntjes krijg ik natuurlijk mee wat er in Oldebroek gebeurt.
Jaarmarkten zijn in veel gemeenten inmiddels een traditie. Vroeger een plek om vee te verhandelen. Maar die markten waren natuurlijk ook toen al een plek om elkaar te ontmoeten. Er werd gehandeld, maar er werden ook contacten gelegd en vriendschappen gesloten.
Tegenwoordig zien dit soort markten er natuurlijk heel anders uit, dieren worden niet meer verhandeld en andere activiteiten maken onderdeel uit van het programma. Maar het idee van elkaar ontmoeten is gebleven. Voor veel opa’s en oma’s is het de dag waarop de kinderen en kleinkinderen tussen de middag aanschuiven voor een kop soep. Voor een ander is het de dag waarop de eerste kruidnoten worden gehaald, of die zuurstokken die ze alleen op de markt hebben. Altijd bij dezelfde kraam, gewoon omdat het zo hoort.
En dan de kermis. Misschien weet u nog hoe bijzonder het voelde toen u voor het eerst zonder ouders met vrienden of vriendinnen naar de kermis mocht. Een klein beetje spannend, maar vooral heel stoer. Iedereen heeft zo zijn eigen herinnering aan de jaarmarkt. Voor de online lezer: deel vooral een bijzondere herinnering aan uw jaarmarkt.
Voor mij was dat als kind de Rodermarkt en later de Pinkstermarkt in Leek. Bij de Rodermarkt keek ik met enige jaloezie naar de kinderen die op de versierde wagens mochten, onze school deed daar niet aan mee. Later ontmoette ik mijn man tijdens de Rodermarkt. Ik stond achter de bar en hij ervoor. Als ik eraan terugdenk zie ik nog die jongen met die bos krullen en felblauwe ogen. De krullen zijn inmiddels weg, maar die ogen.. En ook nu nog is Rodermarkt iets waarvoor ik mijn agenda probeer vrij te houden. Prachtige creaties in een optocht die ’s middags en ’s avonds (verlicht) door het dorp trekt. En dan weet je hoeveel mensen daar maandenlang samen aan gewerkt hebben. Met een school, met een buurt of straat. Indrukwekkend!
En dat zie je bij al dit soort evenementen. Ze drijven op vrijwilligers, ze drijven op gemeenschappen. En ze zorgen vooral voor verbinding en gemeenschapszin.
Ik wens u morgen een mooie Schapenmarkt toe en dank alle vrijwilligers die zich hiervoor hebben ingezet. Geniet ervan, ontmoet elkaar en maak vooral weer een mooie herinnering. Want misschien zit de echte marktwaarde niet in wat u koopt, maar in het feit dat we elkaar daar weer tegenkomen.
Nog één nachtje slapen.
Tanja Haseloop-Amsing
burgemeester