Column: Succes met je beperking
Lees hier de column van 3 maart 2026.
Vorige week schreef ik over de Olympische Spelen. Over trots. Trots op de winnaars, maar misschien nog wel meer op de sporters die niet winnen, die vallen, opstaan en tóch weer doorgaan. Vanaf 6 tot en met 15 maart zijn de Paralympische Spelen. Acht Nederlanders staan daar aan de start. Acht mensen met een beperking, lichamelijk, visueel, licht verstandelijk of hersenletsel. Maar in de eerste plaats: acht topsporters, met een droom, die geknokt hebben om hier geplaatst te worden.
En misschien bewonder ik hen juist daarom zo. Omdat wat voor velen vanzelfsprekend is, voor hen niet vanzelf gaat. Omdat elke training, elke wedstrijd, elke overwinning een extra laag kent. Tegen de stroom in. Doorzettingsvermogen krijgt dan een andere betekenis. Doorzetten is geen keuze meer, maar een levenshouding.
Toch worstel ik vaak met het woord ‘beperking’. Want zeg eens eerlijk: wie van ons heeft géén beperking? We hebben allemaal onze hobbels, onze onzekerheden, onze dingen die minder soepel gaan, onze zichtbare en onzichtbare beperkingen. Dat maakt ons mens. Dat maakt ons uniek.
Soms zijn er beperkingen door hoe de wereld is ingericht. Door hoe ‘de meeste mensen’ dingen doen. Maar juist als je niet in dat standaardplaatje past, leer je anders kijken. Anders denken. Creatiever zijn. Je eigen weg zoeken. En wie zijn vaak de echte vernieuwers? Juist de mensen die al jong hebben geleerd dat ze het nét even anders moeten aanpakken. Daar kunnen wij allemaal van leren.
Anders denken zie ik ook veel bij onze vrijwilligers. Zij doen wat ze doen niet voor geld of applaus. Zij doen het omdat ze zien dat iemand hulp nodig heeft. Omdat ze het belangrijk vinden dat niemand er alleen voor staat. En omdat ze een bijdrage kunnen leveren waar niet alleen de ander wat aan heeft maar waar ze zelf ook een rijker mens van worden.
Op 13 en 14 maart is het weer NLdoet, de grootste vrijwilligersactie van Nederland. Ook wij als college gaan die dagen op pad. Ik kijk daar ieder jaar naar uit. Naar de gesprekken, naar het samen aanpakken van een klus, naar de glimlach van iemand die zich gezien voelt. Naar het fijne gevoel aan het eind van de klus, dat je een verschil hebt gemaakt. Je hebt letterlijk waarde toegevoegd aan de samenleving.
En waarde zit niet alleen in geld. Geld is ‘slechts’ een middel. Soms zit waarde in tijd. In aandacht. In kennis. Daarom organiseren we vanavond voor de tweede keer de Beursvloer. Een evenement waarop ondernemers en verenigingen en organisaties elkaar ontmoeten en kijken wat ze voor elkaar kunnen betekenen. Geen euro’s, maar talent, materialen, menskracht of advies wordt geruild. Wat voor de één vanzelfsprekend aanwezig is, kan voor de ander het verschil maken. Je kunt voor spullen betalen met geld, maar ook met appeltaart of menskracht.
Vorig jaar zagen we prachtige matches ontstaan. Ideeën die werkelijkheid werden. Nieuwe samenwerkingen die energie gaven. Ik ben benieuwd welke verbindingen er vanavond worden gelegd. Welke oplossingen worden bedacht. Want vaak ontstaat juist daar waar iets ontbreekt, ruimte voor creativiteit.
Misschien is dat wel de kern. Beperkingen zijn niet het einde van wat kan. Soms is het ‘t begin van iets nieuws. Van een andere route. Van onverwachte kracht. Dus ja, succes met je beperking. Niet ondanks, maar dankzij!
Tanja Haseloop – Amsing
burgemeester