Column: Verschillende meningen mogen

Lees hier de column van 14 juli 2026.

Soms zijn er van die dagen waarop alles samenkomt. Afgelopen donderdag was zo'n dag. Rondom het gemeentehuis waren drie manifestaties aangekondigd. Mensen die aandacht vroegen voor het blijven hijsen van de regenboogvlag. Mensen die hun steun uitspraken voor het aangekondigde beleid van de nieuwe coalitie. En boeren en andere betrokkenen die aandacht vroegen voor de zorgen rondom de wolf.

Drie verschillende boodschappen. Drie verschillende groepen mensen. Maar wat mij vooral opviel, was de betrokkenheid bij Oldebroek. Mensen namen de moeite om naar het gemeentehuis te komen om hun mening te geven. Vanuit betrokkenheid. Dat vind ik waardevol.

Vorige week dinsdag zag ik in deze krant een regenboogvlag met uitspraken van inwoners. Deze mensen heb ik ongeveer 5 jaar geleden gesproken. Destijds vroeg de gemeenteraad het college van B&W onderzoek te doen naar de veiligheid en weerbaarheid van LHBTIQ+-inwoners in onze gemeente. Dat onderzoek leidde tot een rapport. Op basis daarvan maakte de gemeenteraad de keuze voor nieuw beleid met daarin het besluit om jaarlijks de regenboogvlag te hijsen.

Inmiddels zijn er nieuwe politieke keuzes gemaakt. Dat hoort bij onze democratie. Een nieuwe gemeenteraad en een nieuw college maken hun eigen afwegingen en nemen besluiten. Als burgemeester voer ik die besluiten, binnen de wet, uit.

Wat voor mij niet verandert, is mijn rol. Toen niet, nu niet en ook in de toekomst niet. Ik ben burgemeester voor alle inwoners van Oldebroek. Voor mensen die zich inzetten voor inclusie. Voor mensen die het nieuwe beleid steunen. Voor boeren die zich zorgen maken over de gevolgen van de aanwezigheid van de wolf. En ook voor inwoners die zich misschien minder snel uitspreken, maar wel willen weten dat ze gezien en gehoord worden.

Alle gesprekken waren die avond waardevol en indringend. De gesprekken met de boeren die met een aanhanger met dode schapen waren gekomen en eigenlijk willen dat de gemeente, dat de burgemeester, ervoor zorgt dat de wolf uit onze gemeente geweerd wordt. En dan vind ik het ontzettend moeilijk dat ik daar op dit moment niets aan kan doen. Niets anders dan een gesprek organiseren met de provincie die hier het bevoegd gezag is, dus dat heb ik direct gedaan. Maar ook de provincie moet zich houden aan landelijke wetgeving.

De gesprekken met mensen van de andere manifestatie die vertelden over homohaat, over onverdraagzaamheid, over uitsluiting. “Onzin”, wordt door sommige mensen gezegd. “Iedereen hoort er gewoon bij”. Maar is dat zo? Ik schrok enorm toen ik hoorde dat dominee Wilmink de dagen na de manifestatie bedreigingen heeft gekregen, omdat hij zijn mening gaf vanuit liefde. Ik schrok enorm toen ik hoorde dat niet alleen bezoekers en organisatoren van de manifestatie maar ook mensen die voor ons werkten om iedereen veilig te houden, teksten naar zich toe geslingerd kregen als: “Ongedierte”, “Ze moeten je doodmaken, net zoals de rest van dat zootje” en “Ik kom terug en ik rijd je dood”. Afschuwelijk! Dit heeft niets meer te maken met vrijheid van meningsuiting. Dit gaat over het intimideren en bedreigen van mensen. Daarmee worden grenzen overschreden. Natuurlijk wordt hier aangifte tegen gedaan.

Tegelijkertijd ben ik trots. Trots dat heel veel mensen lieten zien dat het wél kan. Dat verschillende meningen mogen. Dat er ruimte is voor mensen met verschillende achtergronden, overtuigingen en emoties. Dat er ruimte is voor het recht om te demonstreren en je mening te uiten. Op een respectvolle manier.

Ik wil iedereen bedanken die hieraan heeft bijgedragen. Onze medewerkers, de politie, de verkeersregelaars, de organisatoren van de verschillende manifestaties en iedereen die zich heeft uitgesproken over dat wat hij of zij belangrijk vindt. En iedereen die een ander de ruimte gaf om dat ook te doen.

Tanja Haseloop – Amsing
burgemeester