Column: Onbetaalde energie

Lees hier de column van 28 april 2026.

Als ik tegenwoordig bij de pomp sta, moet ik eerlijk bekennen: ik word er niet heel blij van. Het moment dat de cijfers oplopen, voelt soms alsof niet alleen de tank, maar ook mijn portemonnee leegloopt. Dure benzine… we merken het allemaal. Je zou er bijna tranen van in de ogen krijgen. En toch sta ik daar dan weer, want hij moet toch echt weer vol.

Misschien herinnert u zich ze nog: de autoloze zondagen van vroeger. Wegen waar ineens ruimte was voor rolschaatsen en spelende kinderen. Er werd minder gereden, dus ook minder brandstof verbruikt. Iets waar we vandaag de dag misschien nog wel eens met een schuin oog naar terugkijken. Maar wat vooral bleef hangen, was de sfeer. Even een andere manier van bewegen, een andere manier van samen zijn. Soms denk ik: die eenvoud, die energie van samen, die mogen we best wat vaker opzoeken.

Want eerlijk is eerlijk: brandstof zit niet alleen in onze auto’s. Het zit ook in mensen. En die energie zie ik gelukkig op heel veel plekken terug in onze gemeente. Neem gisteren, Koningsdag. Wat een prachtige dag was dat! Overal zag ik mensen die zich met volle inzet hadden voorbereid. Van de vroege opbouw tot het laatste opruimrondje: het bruist van de energie. Kinderen die enthousiast meedoen aan spelletjes, muziek die door de straten klinkt, buren die elkaar ontmoeten. Dat is de energie waar je blij van wordt.

Maar die energie komt niet vanzelf. Die ontstaat doordat mensen zich inzetten. Vrijwilligers die hun tijd en aandacht geven, die plannen maken, vergaderen en soms ook ‘gewoon’ hun schouders eronder zetten als het nodig is. Die energie is onbetaalbaar. Zonder hen zouden veel van dit soort momenten er simpelweg niet zijn.

Daarom wil ik daar vandaag even bij stilstaan. Want vrijwilligersorganisaties en comités, zoals de Oranjevereniging in Oldebroek, kunnen altijd nieuwe mensen gebruiken. Nieuwe ideeën, nieuwe energie, nieuwe betrokkenheid. Dus heeft u nog een beetje energie over? En misschien ook wat tijd? Denk er dan eens over na om u aan te sluiten. Het is vaak leuker dan u denkt, en u krijgt er veel voor terug.

Energie speelt ook op andere plekken een rol. In huis bijvoorbeeld, waar het ’s nachts nog best fris kan zijn en we bewuster omgaan met de verwarming. Of in gezinnen, waar ouders vooral - nu tijdens de vakantie - soms alle zeilen bijzetten om de energie van hun kinderen bij te houden. Gelukkig mogen de scholen daar straks weer een beetje van profiteren.

En kijk ook eens naar buiten. Met een paar zonnige dagen zie je de natuur in rap tempo veranderen. Bomen worden groener, bloemen komen op en overal zie je weer leven. Maar ook die natuur heeft energie en ruimte nodig. Met acties zoals de Tegelwipactie kunnen we daar allemaal een steentje aan bijdragen. Minder tegels, meer groen. Het helpt insecten, vogels en andere dieren om voedsel en beschutting te vinden. En eerlijk is eerlijk: het maakt onze leefomgeving ook gewoon een stuk mooier.

Misschien is dat wel de rode draad. Energie moet blijven stromen. In onze omgeving, in onze samenleving en in onszelf. Af en toe opladen hoort daar ook bij. In een vakantie, een wandeling of gewoon een rustig moment voor onszelf. Want energie werkt aanstekelijk. Het kan zomaar overslaan naar een ander. En voor je het weet, ontstaat er iets moois. 

Tanja Haseloop – Amsing
burgemeester